Plurien

Hay 2 versiones de esta canción. Tocá una para verla.

Verse 1
       Em                      D                     C                       B7       Em
In les Croix-Aux-Merles is een visser gestorven, een bloedarme visser, bruin vel over been.
   Em                    D                      C                       B7        Em
Ze vonden hem tussen z'n netten en korven, zijn laatste woord sprak hij eenzaam alleen.
       G                      D          Em         B7        C          D           G
In les Croix-Aux-Merles staan baaien vol water, vol nutteloos water, dat beukt op de rots.
    Em                      D                  C      Am         B7  Em
een vissersvrouw kreunt een Stabet Mater en de winden waaien ter ere Gods.

Verse 2
    Em                       D                      C                        B7  Em
Een kruis van graniet in een wei met zes koeien, de kist wordt besteld, in Benegian,
  Em                     D                         C                   B7       Em
familie verwittigd, twee broers die nog roeien, vernemen het morgen in Saint-Servants.
   G                       D            Em          B7         C           D      G
Ik zie het verdriet aan de pijnboom der vrouwen, de stilte die valt, in de visserskroeg,
     Em                  D                     C              Am        B7        Em
maar ik heb vandaag geen zin om te rouwen, daarbij, daar zijn hier oude vissers genoeg.

Verse 3
   Em                    D                  C                     B7     Em
Ze dragen de kist op hun hoge schouders, de meeuwen, ze janken op Cap Fréhel.
   Em                 D                   C                      B7         Em
Ik voel me ineens wel 100 jaar ouder, m'n hart is van slag en de dood m'n gezel.
        G                   D          Em          B7        C           D           G
Telt in Port-à-la-Due grijnslachend de sloepen met namen van vrouwen die geuren naar mei;
       Em                D                  C           Am          B7           Em
ik sta vruchteloos op je naam te roepen, de meeuwen, ze janken, jij bent er niet bij.

Verse 4
   Em                  D                       C                  B7       Em
In Ploubalay wordt een dansfeest gehouden, een Bal Champêtre, een boers festijn,
    Em                 D                   C                B7     Em
met boerse vissers, en boerse vrouwen, met boerse dansen en boerse wijn.
   G                 D      Em        B7      C            D       G
Ik wil je de duurste wijn betalen, de langste nacht is een eeuw te kort;
    Em                D                 C      Am           B7    Em
van Perros-Guirec tot La Caucale zou ik zorgen dat het weer zomer wordt.

Verse 5
   Em                   D                   C                B7       Em
In Sables d'Or staat je naam geschreven, in Fort La Laite en Le Val André;
   Em                D                 C                   B7        Em
de wolken hebben hem voortgedreven tot boven de rotsen van niets-dan-zee.
    G                            D            Em       B7           C          D        G
Hij drijft naar de dood, want de dood is het leven, vandaag was het simpel, un vieux marin;
     Em                       D                C            Am            B7        Em
maar morgen, m'n lief, ben ik uitgeschreven, begraaf me dan zacht, in het dorpje Plurien.